Plan Ouder Marie-Paule trok naar Bolivia om vrijwilligerswerk te doen. Toevallig ook het land waar ze een Plan Kind en diens gemeenschap steunt. Helaas kwam kleine Widen eind 2009 om het leven. Lees het aangrijpende relaas van haar ontmoeting met zijn familie.
Lees meerPlan Ouder Erik De Prins
Plan Ouder Erik De Prins steunt al 10 jaar lang een Plan Kind in Nicaragua. Hoog tijd voor een ontmoeting in levenden lijve!
Afspraak met Plan Nicaragua
Na 30 uur onderweg kwam ik op 24 november ’08 aan op de luchthaven van Managua. De dag erna nam ik contact op met het lokale Plankantoor. Daar stond een vriendelijke dame me te woord over het bezoek aan mijn Plan Kind. Ik moest nog 2 dagen geduld uitoefenen. De Planmedewerkers zouden me vrijdagmorgen aan mijn hotel ophalen. In tussentijd trok ik op verkenning uit met een huurwagen. Autorijden was in Nicaragua op zijn minst een uitdaging!
Vrijdagmorgen stond ik vol verwachting in de hotellobby te wachten. Tegen kwart voor 8 was er nog altijd niemand. Na een telefoontje naar Plan bleek er sprake van een misverstand. Er ging meteen iemand komen. 20 minuten later kwam mijnheer Romero van Plan toegelopen. Het klikte onmiddellijk ! Hij verontschuldigde zich voor het misverstand en legde kort uit hoe de dag zou verlopen.
Armoedebestrijding, een complex probleem
Eerst zouden we naar het lokale Planlokaal gaan voor een uitleg over de Planprojecten. Ik mocht zoveel vragen afvuren als ik wilde. Alles werd direct vertaald. Ik nam ook nog enkele foto’s met de Planmedewerkers. Hun uitleg deed me toch wel beseffen dat armoedebestrijding een complex en langdurig proces is en waar er veel kan fout lopen. Dat inzicht was voor mij al een hele verrijking. Op het thuisfront had ik over het begrip armoede regelmatig gesprekken gevoerd met vrienden. Daaruit bleek dat weinigen echt beseffen waar het over gaat, ze hebben een zogenaamde ‘tunnelvisie’.
Blikken van herkenning
Na deze leerrijke gesprekken was het eindelijk zover. We gingen met de vertaler, de chauffeur en de veldmedewerker naar mijn Plan Kind. We reden nog 40 minuten verder, eerst nog door een uitgedroogde rivier en over een zandweg. Toen kwamen we eindelijk aan het huis dat ik meteen van de foto’s herkende. Daar stonden mijn Plan Kind Freddy en zijn moeder Nidia op ons te wachten. Ik herkende ze onmiddelijk en zij mij! Voor beide partijen waren dit emotionele momenten. Ook het zoontje van Freddy’s broer was aanwezig.
Gesprekken met mijn Plan Kind
De vertaler van Plan had heel wat werk. Toch verliepen de gesprekken buiten verwachting allemaal heel vlot. Iedereen was op zijn gemak. De geschenken werden geweldig geapprecieerd en Freddy’s moeder had ook een cadeau voor mijn vrouw en ik. Ze stonden er op dat ik een houten bloemenvaas aannam. Ook zij hadden hun trots! We wisselden foto's uit en bezochten het huis. We vroegen hoe Freddy het stelde op zijn werk, in zijn voetbalploeg enz. We stelden ook vragen aan zijn moeder. Nidia staat elke morgen op om half 4. Ze bereidt het eten en poetst het huis. Daarna vertrekt ze te voet naar de grote baan waar ze de bus neemt. Na een busrit van een uur kuist en kookt ze de hele dag. ’s Avonds komt ze om 8u thuis. Dit werkritme houdt ze 6 dagen per week aan. Toch klaagden ze niet, ze zijn blij om werk te hebben!
Te gast
Zowel Freddy als zijn moeder Nidia hadden verlof gevraagd om mij te ontvangen, wat niet zo evident is. Ze nodigden ons uit om te eten, wat ik eerst weigerde. Samen eten was heel gezellig. In ruil stelde ik wel voor om wat basisvoeding voor hen te kopen. Samen met de Plan-medewerkers zijn we naar een magazijn gereden en hebben wat inkopen voor hen gedaan. Toen we die voedingswaren aan hen gaven, was hun dankbaarheid ons geschenk.
Een unieke, leerrijke ervaring
Mijn conclusie is dat ik een prachtige dag beleefd heb. Ik ben veel wijzer uit deze belevenis gekomen en heb nu nog een grotere voldoening in de maandelijkse bijdragen die ik stort. Plan is goed bezig en doe zo voort. Bedankt voor de mooie, onvergetelijke, leerrijke dag.




