Plan in El Salvador
El Salvador is sinds juli 2003 een partnerland van Plan België.
Doneren vanaf 10 euro
Online of overschrijving
Politieke context
De linkse kandidaat Mauricio Funes is op 1 juni 2009 geïnstalleerd als nieuwe president van El Salvador. Hij is een vroegere tv-journalist en kandidaat van de ex-guerrillabeweging FMLN (Farabundo Marti Nationaal Bevrijdingsfront). Funes won in maart nipt van tegenstander Rodrigo Avila van de rechtse Arena-partij (bekend van de doodseskaders). Het toont aan hoe sterk El Salvador verdeeld blijft tussen links en rechts.
Gebrek aan transparantie en participatie
Het decentralisatieproces ging van start in 1998, maar vordert erg traag in
El Salvador. De bevolking kent niet de traditie om voor haar rechten op te komen. Bovendien worden termen als participatie en transparantie weinig toegepast bij de lokale besturen. Ze houden geen rekening met de noden en prioriteiten van de jongeren. Die weten op hun beurt hun eisen niet kenbaar te maken en af te dwingen.
Armoede
Plan El Salvador werkt in de armste departementen, met bijna uitsluitend ARENA-burgemeesters. Cabañas telt slechts 150.000 inwoners en is het derde armste departement. Daar leeft 53% onder de armoedegrens. Cuscatlan telt 250.000 inwoners en is het vierde armste departement, met 47% onder de armoedegrens. Beide droge en heuvelachtige departementen kennen een uiterst lage economische groei en dus veel werkloosheid en emigratie.
Emigratie
Vooral de jongere en dynamische Salvadoranen emigreren: een ernstig probleem voor de gemeenschappen waar Plan werkt. Het land zelf telt 6,5 miljoen inwoners, maar daarnaast wonen er maar liefst 2,5 miljoen Salvadoranen in het buitenland, waarvan 1 miljoen in Los Angeles. Om in de V.S. binnengesmokkeld te worden, leggen ze al gauw € 4.000 op tafel. Het geld dat de migranten naar hun familie opsturen, is de belangrijkste bron van inkomsten voor El Salvador.
Een traditie van geweld
Door zijn politieke en sociale context is El Salvador een bijzonder gewelddadige maatschappij. Ook na het einde van de burgeroorlog in 1992 bleef het geweld voortduren. Een berucht voorbeeld zijn de 'maras'. Deze jeugdbendes teisteren zowel de straten als de scholen en tellen zelfs meisjes en kinderen van nauwelijks 10 jaar in hun rangen.
Op naar een vredescultuur
Wegens gebrek aan onderwijs, gezondheidszorg en werkgelegenheidskansen escaleren frustraties in geweld. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 87% van de Salvadoraanse kinderen ooit fysiek mishandeld werden, 81% emotioneel mishandeld en 21% seksueel misbruikt. Het meeste geweld vindt binnen het gezin plaats. Klacht indienen is niet gebruikelijk.
Plan wil een vredescultuur creëren om het geweld binnen het gezin in te dijken, evenals het geweld op school en op straat. Ook kinderarbeid, uitbuiting en alle mogelijke schendingen van de kinderrechten worden zowel via preventie als met sanctionering bestreden.





